Voorzitter,
Laat ik beginnen met de werkelijkheid.
De uitslag van woensdag was voor Lijst BOB hard. Dat ga ik niet verbloemen. Voor onze partij, voor onze mensen en ook voor mij persoonlijk was dit een forse teleurstelling. Wij hadden op meer gehoopt. De kiezer heeft anders beslist en dat oordeel respecteren wij. Zo hoort dat in een democratie.
Maar wie denkt dat zo’n uitslag ons uit het veld slaat, kent ons slecht. Lijst BOB staat hier niet dankzij de grilligheid van een verkiezingscampagne. Niet dankzij de mode van het moment. En ook niet dankzij mooie praatjes. Wij staan hier na twaalf jaar degelijke, betrouwbare, integere en inhoudelijk sterke politiek. Twaalf jaar van lezen, doorrekenen, vragen stellen en zeggen waar het op staat. Dat is misschien niet altijd de kortste weg naar winst. Maar wel de enige weg naar vertrouwen dat standhoudt als het ingewikkeld wordt. En dat is precies waar deze gemeente nu voor staat.
De verkiezingen zijn voorbij. De showroom gaat dicht. En nu moet de motorkap open. In verkiezingstijd zie je de buitenkant: glans, uitstraling, beloftes. Maar of iets echt deugt, merk je pas als je onder de motorkap kijkt. Dan gaat het niet om wat er is gezegd, maar om wat er kan worden waargemaakt. Niet om de folder, maar om de motor. En in de politiek is dat niet anders: mooie beloften rijden nog geen meter zonder inhoud.
Overbetuwe gaat een stevige helling tegemoet. Er komen grote opgaven op ons af. Financieel. In het sociaal domein. En dus ook bestuurlijk. Dit wordt geen periode van algemeenheden of korte herinneringen. Dit wordt een periode waarin zichtbaar wordt wie inhoud heeft — en wie ook blijft staan voor wat eerder is gezegd. Want bestuurlijke betrouwbaarheid begint waar het lastig wordt. Wij hebben daarvoor gewaarschuwd. In onze analyses van de financiële positie. In ons werk op het sociaal domein. Niet om achteraf gelijk te halen, maar omdat iemand de verantwoordelijkheid moest nemen om problemen te benoemen vóórdat ze zich aandienen. Want inwoners hebben niets aan beloften die na de verkiezingen ineens moeten worden herijkt zodra de rekensom begint.
Daarom een concrete suggestie.
Overweeg om voor een beperkte periode — bijvoorbeeld twee jaar — extra bestuurlijke kracht te organiseren op het sociaal domein. Noem het een projectwethouder, maar zorg voor focus, gezag en resultaat. Want daar ligt de kern van het financiële vraagstuk.
Lijst BOB heeft één zetel. Dat is de politieke realiteit.
Maar de waarde van een zetel zit niet in het aantal, maar in wat je ermee doet.
De komende vier jaar zullen wij alles wat is beloofd langs de meetlat van de werkelijkheid leggen. Wij zullen scherp zijn waar dat nodig is. Niet uit teleurstelling, maar uit verantwoordelijkheid.
Waar het geheugen in de politiek soms kort is, zal Lijst BOB beschikken over een consistent geheugen.
Wij zullen lezen waar anderen globaal blijven.
Wij zullen onthouden wat anderen laten vervagen.
En wij zullen benoemen waar de afstand tussen woord en werkelijkheid zichtbaar wordt.
En ja — dat betekent dat wij ook zullen blijven toetsen hoe stevig afspraken werkelijk zijn. Want vertrouwen is pas waardevol als het ook standhoudt in de praktijk.
Politiek zonder consequentie is uiteindelijk politiek zonder geloofwaardigheid.
Ik feliciteer alle partijen met hun uitslag. Oprecht. Maar de echte test begint nu. Niet wie het beste campagne voerde, maar wie bestuurlijk overeind blijft als het moeilijk wordt. Niet wie het meest heeft beloofd, maar wie dat ook kan waarmaken.
Voor Lijst BOB is dit geen slotstuk, maar een nieuw begin.
Wij laten ons niet ontmoedigen.
Wij blijven staan voor degelijkheid, betrouwbaarheid, integriteit en inhoud.
Woensdag zijn wij geraakt.
Maar vandaag staan wij er weer.
Dank u wel.
Ard op de Weegh